Hugo Von Hofmannsthal

Stefan Zweıg'in anıları canlanıyor "Dünün Dünyası'nda...
Zweig; "Anlatacaklarım sadece benim yazgım değil, bütün bir neslin yazgısı" derken, 20. yüzyılın ilk yarısında, aşırılıkların ve yıkımların orta yerinde, düşün dünyasında yaşananları bütün canlılığı ile gözler önüne seriyor.. Can Yayınları / Dünün Dünyası - Arka kpk...

"Dünün Dünyası'nda, döneminin genç dahisi bir yazar ile tanıştırıyor bizi Zweig...

Hugo Von Hofmannsthal...
Schniztler şöyle anlatır yazarın dehası karşısındaki şaşkınlığını;
 "Ben, hayatımda ilk kez doğuştan dahi olan biriyle karşılaştığımı hissediyordum, tüm yaşamım boyunca da böyle bir şeyi bu kadar güçlü bir şekilde ikinci kez hissetmedim".

Stefan George'nin övgüsünü de aynen şu şekilde ve aynen katılarak aktarıyor Zweig,
"melodik şarkının ve karşılıklı konuşmada kıvrak üslubun kaşifi".

Ve şairin mükemmelliği tartışılmaz dizlerinin ahengine "Bazıları" ile selam veriyorum ben de ÖTE'denBERİ'de





BAZILARI
Kuşkusuz ölmek zorunda bazıları aşağıda,
Gemilerde ağır küreklerin çekildiği yerde.
Bazıları ise oturur yukarda dümen başında,
Uçan kuşları ve yıldızları dalar seyre.

Hep yorgun bir bedenle yatmakta bazıları
Karmaşık yaşamın ta köklerinde.
Bazılarına ise koltuklar sunulmakta
Kraliçelerin yanıbaşında,
Sanki evlerindeymiş gibi rahat
Başı hoş eli boş otursunlar diye.
Derken bir gölge düşüverir o yaşamdan
Bu yaşamdakilerin üstüne.
Kenetlenir birbirine hava ve toprak gibi
Rahat yaşayanlarla zorda olanlar.

Atamıyorum göz kapaklarımdan,
Unutulan halkların yorgunluğunu.
Uzak tutmam ürkmüş ruhumdan,
Irak yıldızların sessiz süzülüşünü.

Başka yazgılar dokunmakta benimkinin yanısıra
Oynamakta varlık onlarla bir yumak gibi
Benim payıma düşenler ise bu yaşamda,
Uzun alevler ve ince sazlardan biraz fazla.

Üç Büyük Usta

Okuma tembelliğinde değilseniz koşaradım okuyacağınız bir anlatımla,  Zweig'in okunması tavsiye edilmeli eserlerinden biri.

Zweig, 20 Ekim 1981'de Viyana'da doğdu. Hayatı boyunca her türden resmi ödülü reddetti. Avrupa’nın içine düştüğü durumdan duyduğu üzüntü ve yaşamındaki düş kırıklıkları nedeniyle 22 Şubat 1942'de Rio de Janeiro'da, karısı Lotte ile birlikte, yarattığı bir çok kahramanı gibi intihar etti. Buna Hitler’in dünya düzenini kalıcı sanmasının verdiği karamsarlığın yanı sıra, kendi dünyasının asla bir daha varolmayacağı düşüncesi neden oldu.
İntiharından önce yazdığı not;

“Kendi isteğimle ve bilinçli olarak hayattan ayrılmadan önce, son bir görevi yerine getirmeğe kendimi mecbur hissediyorum: Bana ve çalışmalarıma, böyle iyi ve konuksever şekilde kucak açan harikulade ülke Brezilya'ya içtenlikle teşekkür etmeliyim. Her geçen gün, bu ülkeyi daha çok sevmeyi öğrendim ve benim lisanım konuşulduğu dünya, bana göre mahvolduktan, ve manevi yurdum Avrupa'nın kendi kendisini yoketmesinden sonra, hayatımı yeni baştan kurmayı daha fazla isteyebileceğim bir yer daha yoktu.

Ama 60 yaşından sonra, yeni baştan başlamak için özel güçlere ihtiyacım vardı. Benim gücüm ise, uzun yıllar süren yurtsuz gücüm sırasında tükendi. Böylece, ruhsal çalışması, her zaman en büyük sevinci ve bireysel özgürlüğü bu dünyanın en büyük nimeti olan bu hayatı, zamanında ve dimdik sona erdirmek bana daha doğru görünüyor.

Bütün dostlarımı selamlarım! Umarım, uzun gecenin ardından gelecek olan sabahın kızıllığını hala görebilirler!Ben, çok sabırsız olan ben, onların önünden gidiyorum.”

Stefan Zweig'in usta kaleminden "Üç Büyük Usta"; Orjinal adıyla DREİ MEİSTER

 

BALZAC
DıCKENS
DOSTOYEVSKİ


"Dostoyevski'nin kahramanları ancak yeni insanı doğurdukları zaman gerçek camianın içine girerler.
 Balzac'ta kahraman toplumu hakimiyeti altına aldığı zaman zaferini kutlar.
 Dickens'ta ise sosyal sınıfa, burjuva hayatına, aileye, iş yaşamına iyice uyum sağladıktan sonra. " 
                                                   Stefan Zweig